71

آدم از مریضی، تصادف و قحطی و بلای طبیعی و غیر طبیعی نمی میره، آدم از بی عمری و بی زندگی بودن می میره. ما کی زنده بودیم آخه؟ xa0 پ.ن: از کانال...

اینجا همیشه خاکستریه، فرقی نداره چقدر بخوای به رنگ ها اهمیت بدی. ته رنگی بودنت دو رنگه، سیاه، سفید. میگی نه؟ به این تارهای روی شقیقه ام نگاه کن. یه دسته ی کاملا سفید.xa0 اینجا همیشه خاکستریه حتی وقت های...

این روزها که خیلی دوست دارم حرف بزنم، مثل همیشه هیچ حرفی ندارم و بزرگترین مشکل سر صحبت را باز کردن است. راهکاری که برایش یافتم خواندن شعر و کتاب است و فرستادن برای بهشتانه است. چند روز پیش مبهم پستی برای شرکت در چالش گذاشته بود که باید بگم فراموش کردم شرکت کنم، حالا هم از فرصت استفاده می کنم و از این همین ابتدا فسقلیِ مبهم رو با ادب و فرهنگ فارسی آشنا می کنم. متاسفانه مرورگر شما، قابیلت پخش فایل های صوتی تصویری را در قالب HTML5 ...

...

از اتفاق می افتیم که دیشب طرحش تمام شد تا اون مثلا داستانی که چند نفرتون خوندین و نظرهای کاردرستی بهم دادین می خوام صحبت کنم. پایان های باز وxa0 نیمه باز داستان هایی که درجریان وب نبودنxa0 تا این دوتایی که توی وب هم بودن و پایان های عجیب و تلخ و گزنده دارن! حقیقت ماجرا هم همینه که نمی دونم چرا ولی خیلی وقتِ که به آخر داستان ها که می رسم دوست ندارم خوب تموم بشه. انگار که هیچ تموم شدنی در کار نیست یا ه...

صفحه ی هفده اهم کتابی که این روزها، توی دستم می چرخد و خود ودیگران را با جملاتش خفه کرده ام؛ دو پاراگراف دارد. جمله ی آخراز پاراگراف اول این است:"به دنیا آمدن خود نوعی خطر کردن است."*راستش، آدمی هر روزی که به عمرش اضافه می شود.(شاید هم کم شود)، یک چالش دارد به اسم باز هم صبحی دیگر. صبح روشن است، پای...