71

آدم از مریضی، تصادف و قحطی و بلای طبیعی و غیر طبیعی نمی میره، آدم از بی عمری و بی زندگی بودن می میره. ما کی زنده بودیم آخه؟ xa0 پ.ن: از کانال...

کوه ریزش کرده بود، رویِ ریل قطار! درد ریزش کرده بود، روی مردی که واقعی بود نه افسانه های خودساخته ی کره ی جنوبی و رفت. راستی مردِ تمام،دهقان فداکار،ریزعلی خواجوی که لابه لای کتاب فارسی شناختمت،روحت آزاده باد، با آرامش بخواب، شاید آخرین مرد. پ.ن: کودکی ها،کودکی ها کودکی ها آرام بخواب...

از اتفاق می افتیم که دیشب طرحش تمام شد تا اون مثلا داستانی که چند نفرتون خوندین و نظرهای کاردرستی بهم دادین می خوام صحبت کنم. پایان های باز وxa0 نیمه باز داستان هایی که درجریان وب نبودنxa0 تا این دوتایی که توی وب هم بودن و پایان های عجیب و تلخ و گزنده دارن! حقیقت ماجرا هم همینه که نمی دونم چرا ولی خیلی وقتِ که به آخر داستان ها که می رسم دوست ندارم خوب تموم بشه. انگار که هیچ تموم شدنی در کار نیست یا ه...

صفحه ی هفده اهم کتابی که این روزها، توی دستم می چرخد و خود ودیگران را با جملاتش خفه کرده ام؛ دو پاراگراف دارد. جمله ی آخراز پاراگراف اول این است:"به دنیا آمدن خود نوعی خطر کردن است."*راستش، آدمی هر روزی که به عمرش اضافه می شود.(شاید هم کم شود)، یک چالش دارد به اسم باز هم صبحی دیگر. صبح روشن است، پای...