71

مزخرف واژه ی کمی برای توصیف فیلم "خانه ی دختر" است. دیالوگ های دم دستی و فلش بک های نامرتب و به وضوح قیچی شده ی فیلم برای مخاطب جز یک فیلمِ بدونِ داستان، گنگ و بی سر و ته چیزی به جا نگذاشته است.زن های فیلم چه از نوع معتقد یا قدیمی ترشان، و چه ازنوعِ نسل جدید شان، زن هایی بی مایه و ناچیز نشان داده می شوند. زن هایی که "سکوت" را به جای" شکوه"* جایگزین کرده اند. مردهای فیلم، چه نسل قدیم و چه نسل جدیدشان، خطِ فکری یکسانی دارند با روش هایی متفاوت. به نظر می رسد فیلم می خواهد این طرز فکر یا فرهنگ را نق...

داشتیم شعر می خوندیم که دلش تنگ شد، لب هاش آویزون شد همین که روی زانو کف کلاس نشستم و دستام رو دراز کردم تو بغلم بود.xa0 کل ماجرا و آروم شدنش با عکسای هاپو و دوستای دیگه امxa0 که مثلِ خودش خوشگلن پنج دقیقه طول کشید و برای من هنوز اون پناه آوردنِ و اون بغل کوچولو بی اینکه دلیلش رو بدونم آرامشِ تمامه. یه بغل کوچولوی چهار ساله.پ.ن: از مزیت های معلم بودن. عکس: اسب و گوسفند همین شکلی ان! تصورات شما غلطه ...

دو روز زودتر از موعد می نویسم. وقت قرارمان باشد بیست و چند سالگیِ تخس نفهمی که درست دست هایش را روی گلویمان سفت و سخت چسبیده در هم نگه داشته است. وقت رفتن است، درست همان روز بیست و هفتمxa0 باید برویم، احتمالا تو به جای مسافر کناری ام روی صندلی می نشینی، محکم دوباره دستت را روی گلویم می کشی و همراه می شویم برای سفر. بی بازگشت است و امیدوارم همراهی من و تو هم بی بازگشت باشد، امیدوارم چون ناامید ام از سفری بدونِ هم! بدون تودوست نداشتنی ترین همراهِ دنیا. یک سفر تا سالِ بعد، آرزویِ امسال که فوت می شو...